ကၽြန္ေတာ့္ဆရာတစ္ေယာက္ ေၿပာဖူးပါတယ္။ ပြင့္လင္းတဲ့ လူ႕မႈအသိုင္းအ၀ုိင္းမွာ သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြကို ေဆးကုသမႈေပးရင္ အေမးခံေနရက် ေမးခြန္းတစ္ခု ရွိသတဲ့၊ ဆရာေပးတဲ့ေဆးေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္၊ ကၽြန္မရဲ႕ လိင္မႈကိစၥ အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္ႏုိင္သလား ဆုိတာပါပဲ။ ထိခုိက္ႏုိင္တယ္ဆို ေဆးအမ်ိဳးအစားေၿပာင္းေပးရတယ္၊ ဒီေရာဂါက လိင္မႈကိစၥကို ၿပႆနာေပးႏုိင္တယ္ဆိုရင္ လူေတြက ပုိၿပီး ကုသမႈကို ၾကိဳးစားခံယူလာၾကတယ္ လို႔ ဆုိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေတြးစရာေတြ အမ်ားၾကီးရသြားပါတယ္။ ေၾသာ္ သူတို႕ေတြမ်ား ပြင့္လင္းလိုက္တာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုသာ လူနာက အဲ့လိုလာေမးရင္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ဘယ္လိုၿဖစ္သြားမလဲ၊ ဟင္ ဒီလူၾကီး တဏွာၾကီးရန္ေကာ၊ ဒီအရြယ္ၾကီးက်မွ၊ ဒီလိုထင္မိမွာပဲ။
တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ ႏုိင္ငံၿခားသူမိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကုိလည္း ၿမင္ေယာင္လာတယ္။ သူတို႕ဘ၀က ေပ်ာ္စရာပဲ။ ကိုယ္ပုိင္အလုပ္ရွိတယ္။ အိမ္ေထာင္မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ Living together ေနေနတဲ့အေဖာ္ရွိတယ္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ လိင္မႈဘ၀ကို ပုိင္ဆုိင္ထားတယ္။ ဒါကုိလည္း ဘယ္သူကမွ မကဲ့ရဲ႕ဘူး။ ဘယ္မိဘကမွ ရွက္စရာလို႔ မထင္ဘူး။ အဲဒီအေဖာ္နဲ႕လည္း ႏွိပ္စက္ခံၿပီး ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႕လန္႕နဲ႕ ေပါင္းေနရတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ သူနဲ႕ကြဲသြားရင္ ငါေတာ့ ဒုကၡေရာက္ၿပီဆုိတာမ်ိဳး မရွိဘူး၊ သူတို႕အလုပ္နဲ႕သူတုိ႕ကုိး။ သေဘာထား မတုိက္ဆုိင္ရင္၊ အဆင္မေၿပရင္ ကြဲလိုက္တာပဲ။ ႏွစ္ေတြအဲ့ေလာက္အၾကာၾကီး တြဲလာၿပီးမွ ဆုိတာမ်ိဳးနဲ႕ ေအာက္က်ခံ တြဲေနရတာမရွိဘူး။ နင္နဲ႕ေနထားတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြ တင္လိုက္မယ္လို႔လည္း သူတို႕ကုိ ၿခိမ္းေၿခာက္လုိ႕မရဘူး။ ဒါ အားလံုးလက္ခံထားၿပီးသားကိစၥေလ။ သူတို႕ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ဒါမ်ိဳးပံုေတြ တက္လာလို႔ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ ဆိုၿပီး သူတို႕ေတြကို အရွက္ခြဲမေနဘူး။ ဆဲမေနဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီက မိန္းကေလးေတြ၊ လူငယ္ေတြအေၾကာင္း ဆက္စဥ္းစားမိတယ္။ သူတို႕လည္း လူ၊ ကုိယ္ေတြလည္း လူ၊ သူတို႕မွာလည္း လိင္စိတ္ေတြရွိသလို ကုိယ္ေတြမွာလည္း ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၿခအေနခ်င္းကေတာ့ တၿခားစီပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ၿမန္မာ့အသိုင္းအ၀ုိင္းဟာ အင္မတန္မွကို မပြင့္လင္းတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းၿဖစ္ပါတယ္။ လိင္ကိစၥမွမဟုတ္ပါဘူး၊ ဘယ္ေနရာမဆုိပါပဲ။ ကုိယ့္ကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္က တခုခုလာလုပ္ေနရင္ေတာင္ အားနာလို႔ဆုိၿပီး အဆင္မေၿပတာကို ၾကိတ္မွိတ္သည္းခံေနၾကတယ္။
တကယ္ေတာ့ လိင္ကိစၥဟာ စားေရးေသာက္ေရးကိစၥလိုပဲ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၿခခံအက်ဆံုးလိုအပ္ခ်က္ (Physiological needs) ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေၿပာလိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ၿမန္မာ့အသို္င္းအ၀ိုင္းမွာ အထူးတဆန္း ၿဖစ္သြားၾကပါတယ္။ ဒါၿဖင့္ မဟုတ္လုိ႔လား ေမးရင္လည္း အကုန္ၿပံဳးေစ့ေစ့ ၿဖစ္သြားၾကမွာပါပဲ။ တကယ့္လက္ေတြ႕မွာ ဟုတ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္သင့္မခံဘူး။ ယဥ္ေက်းမႈဆုိတာၾကီးကို ကုိင္ကိုင္ၿပီး အတင္းၿငင္းေနၾကတယ္။
အမွန္ေတာ့ လိင္စိတ္ ဆုိတာ ကေလးဘ၀ကတည္းက စပါတယ္။ မိခင္၀မ္းဗိုုက္ကတည္းက စတယ္လို႔ေတာင္ ေၿပာၾကပါတယ္။ လိင္ဆက္ဆံၿခင္းပံုစံနဲ႕သာ မဟုတ္တာ။ သူတုိ႕မွာလည္း လိင္မႈဆုိင္ရာ အၿပဳအမူမ်ိဳးေတြ၊ စိတ္ခံစားမႈေတြ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ လိင္အဂၤါကိုင္ၾကည္႕တာ၊ ၿပတာ၊ ကိုယ့္လိင္အဂၤါကုိ ၾကမ္းၿပင္ သုိ႕မဟုတ္ တခုခုနဲ႕ပြတ္ေနတာ၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ အ၀တ္အစားမဲ့ေနတာကို ၾကည္႕ခ်င္တာ (ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးကို သြားဖြင့္တာ၊ ေခ်ာင္းၾကည္႕တာမ်ိဳး) စတာေတြက ကေလးလို႔သတ္မွတ္ၾကတဲ့ ၄-၅ႏွစ္အရြယ္ေတြမွာကုိ ရွိေနတာပါ။
ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ လိင္ဆက္ဆံတဲ့ဖက္ကို ေၿပာင္းလာတယ္။ တစ္ကုိယ္ရည္ အာသာေၿဖတယ္။ ဒါေတြကို မိဘေတြ လက္ခံေနရဲ႕လား။ လိင္စိတ္ေၿဖၿခင္းနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး လိုအပ္တဲ့အသိပညာေပးရမယ့္အစား ပိတ္ပင္တာမ်ိဳးပဲ လုပ္တတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ စမ္းသပ္ခ်င္စိတ္နဲ႕၊ လိင္စိတ္ထြက္ေပါက္ေပးတဲ့အေနနဲ႕ ၿပည္႕တန္ဆာနဲ႕ ဆက္ဆံတယ္။ အသိပညာမရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ပိုးရွိတဲ့ ၿပည္႕တန္ဆာနဲ႕ အကာအကြယ္မဲ့ လိင္ဆက္ဆံရာကတစ္ဆင့္ ေရာဂါေတြကူးကုန္တယ္။ (ဒီလိုထြက္ေပါက္ေပးႏုိင္ေအာင္ ၿပည္႕တန္ဆာေတြကုိ စနစ္တက် ေဆးစစ္ေပးတာ၊ ပိုးကင္းရွင္းေၾကာင္း အသိအမွတ္ၿပဳေပးတာေတြ လုပ္ရမယ့္အစား ကြန္ဒံုးလက္၀ယ္ေတြ႕ရင္ ဖမ္း ဆုိၿပီးေတာ့ လုပ္ေနၾကတာကလည္း ၿပႆနာတစ္ခု ၿဖစ္ပါတယ္)
ျပည္႕တန္ဆာဆီ သြားတာထက္ ပိုဆိုးတဲ့ထြက္ေပါက္ ရွိေသးတယ္။ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ အစ္ကုိက သူငယ္တန္းညီမေလးကို မေတာ္တေရာ္ လုပ္လိုက္တယ္။ ဘာၿဖစ္လို႕လဲ။ အိမ္ကက်ဥ္းက်ဥ္းေလး၊ အေဖနဲ႕အေမနဲ႕ၿဖစ္ေနတာကို ၿမင္ထားတယ္၊ လူၾကီးတခ်ိဳ႕ ၿပလိုက္တဲ့ အၿပာကားေတြၾကည္႕ထားတယ္။ စိတ္ေတြ ကေယာက္ကယက္ ၿဖစ္လာတဲ့အခါမွာ နီးနီးနားနားရွိေနတဲ့ ကုိယ့္ညီမကို ထြက္ေပါက္ေပးလုိက္တယ္။
မိန္းကေလးေတြကေတာ့ ပြင့္လင္းမႈမရွိတဲ့ေနရာမွာ အဆုိးဆံုးပဲ။ အဓိကက အုပ္ထိန္းမႈပံုစံနဲ႕ဆုိင္တယ္။ မိဘက သမီးမိန္းကေလးဆုိ ဘာမွကုိေပးမသိတာ။ ရွက္ၿခင္း၊ ေၾကာက္ၿခင္းဆုိတာ မိန္းမေကာင္းစရိုက္ ၿဖစ္ေနတယ္။ ကိုယ့္ခႏၶာကုိယ္အေၾကာင္းလည္း ဘာမွမသိဘူး။ ေၿပာၿပတဲ့လူ ရွိရင္ေတာင္ ရွက္ေနၾကတာ။ ရလဒ္ကေတာ့ ခုၾကားေနၾကရတဲ့အတုိင္းပဲေပါ့။
ခုေခတ္မွာ လူငယ္ေတြ လက္မထပ္ရေသးဘဲ အတူေနတာေတြ ရွိလာတယ္။ ေၿပာင္းလဲလာတဲ့ အၿမင္ေတြအရ အပ်ိဳစင္ဘ၀အေပၚ တန္ဖိုးထားပံုခ်င္း မတူၾကေတာ့ဘူး။ ေနာက္ ေခတ္ကာလအေၿခအေနေၾကာင့္လည္း လက္ထပ္ဖို႕ဆုိတာ ထင္သေလာက္ မလြယ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးေသြးသားနဲ႕ တည္ေဆာက္ထားၾကတာမို႕ အခုလိုမ်ိဳး အတူေနတာေတြ ရွိလာတယ္။ ဒီအေပၚမွာလည္း အမ်ားစုက ကဲ့ရဲ႕ၾက၊ ၿပစ္တင္ေနၾကဆဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ပိတ္ပင္တယ္။ ဒါမ်ိဳးမလုပ္ရဘူး။ ဘာမွလည္း ေပးမသိဘူး။ ဒီေတာ့ ဘုရားမွာ မဖြယ္မရာ လုပ္တာမ်ိဳးေတြပါ ၿဖစ္လာေရာ။
လက္ထပ္လိုက္တယ္ဆုိပါေတာ့။ အိမ္ေထာင္သည္အမ်ိဳးသမီး ဘယ္ႏွေယာက္က ဆႏၵမၿပည္႕၀ပါဘူးလို႕ ေၿပာဖူးလဲ။ ေၿပာလိုက္ရင္ ငါ့ေယာက်ာ္း ငါ့ကို အထင္ေသးသြားမလား ေတြးၾကတယ္။ အမ်ိဳးသားေတြေရာ စဥ္းစားၾကည္႔ပါ၊ ကုိယ့္မိန္းမက အဲ့လိုေၿပာရင္ ကုိယ့္စိတ္ထဲ ဘယ္လိုထင္သလဲ။ ဘယ္ႏွစံုတြဲကေရာ ဘယ္လိုပံုစံဆက္ဆံရင္ လိင္မႈဆႏၵ ပုိၿပည္႕၀တယ္ဆုိတာမ်ိဳး ဖြင့္ဟတုိင္ပင္ေနၾကသလဲ။ အမွန္ေတာ့ ေယာက်ာ္းေရာ မိန္းမေရာရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ရွိေနၾကေပမယ့္ မ်ိဳသိပ္မႈေတြနဲ႕ ဆက္ဆံေနၾကတယ္။ အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေၿပတာေတြ၊ ေဖာက္ၿပန္တာေတြ ရွိလာတယ္။
အဖိုးၾကီးအရြယ္ ေရာက္လာရင္ေရာ။ စဥ္းစားၾကည္႕ေနာ္။ အဲဒီလိုအရြယ္ ကုိယ့္အဖိုး၊ ကုိယ့္အေဖက မိန္းမယူမယ္ေၿပာလာရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ သိပ္ရွက္မွာေပါ့။ အမ်ားကလည္း ဒီအရြယ္ဆုိ ဘယ္လိုၿမင္လဲဆုိရင္ ဒီစိတ္ေတြ မရွိရေတာ့ဘူး၊ ဒီအရြယ္နဲ႕ မသင့္ေတာ္ေတာ့ဘူး ၿမင္တတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ လိင္စိတ္ဆႏၵေတြ ကုန္ဆံုးသြားတာ မဟုတ္ဘူး။ အတင္းခ်ဳပ္တည္းထားတာ။ ဒီအခါ ကုိယ့္အိမ္မွာ လာကစားတဲ့ ကေလးကို၊ အပ်ိဳေဖာ္၀င္စ အိ္မ္အကူကို ၿပဳက်င့္တာေတြ ရွိလာတယ္။
လိင္ပိုင္းဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္၍ ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းေသာ ဘ၀တစ္ခုကို ပုိင္ဆုိင္ႏုိ္င္ခြင့္ (Right to persue a satisfied, safe and pleasurable sexual life) ဆုိတာက လူသားတုိ္င္းမွာ ရွိတဲ့ အခြင့္အေရးတစ္ရပ္ၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ လံုေလာက္တဲ့ အသိပညာေပးမႈေတြ လိုတယ္၊ ထြက္ေပါက္ေတြ လိုပါတယ္။ ခုဟာက ၿမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ မသင့္ေတာ္ဘူးဆိုတာမွာတင္ ရပ္ေနၾကတယ္။
အဲဒီလို ပုထုဇဥ္လူအားလံုးမွာရွိတဲ့ လိင္ဆႏၵကို မရွိရဘူး၊ မၿဖစ္ရဘူး၊ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ မညီဘူးဆိုၿပီး ခ်ဳပ္ထိန္းထားတာေတြေၾကာင့္ လူငယ္ေတြ လမ္းမွားေရာက္ကုန္တယ္။ မိန္းကေလးေတြ မလိုခ်င္ဘဲ ကုိယ္၀န္ရကုန္တယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ၿပန္မႈေတြ ၿဖစ္တယ္။ အဓမၼၿပဳက်င့္မႈေတြ၊ သက္ငယ္မုဒိမ္းေတြနဲ႕ ပတ္သက္လာရင္လည္း ဒီအခ်က္ဟာ ထည္႕သြင္းစဥ္းစားရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။
ႏုိင္ငံၿခားယဥ္ေက်းမႈအတုိင္း လုိက္လုပ္ၾကဖို႔ ေၿပာတာမဟုတ္သလို၊ အဓမၼၿပဳက်င့္သူေတြကုိ ကာကြယ္ေပးေနတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေန႕ေခတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ ၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ၿပႆနာေတြရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းခံတစ္ခု ၿဖစ္တယ္ဆုိတာကို သတိထားမိေစခ်င္တာပါ။
ဒါေၾကာင့္ လူၾကီးမိဘေတြအေနနဲ႕ ကုိယ့္သားသမီးမွာ လိင္ဆႏၵရွိတယ္ဆုိတာ လက္ခံေပးပါ။ ဆရာ၀န္ေတြအေနနဲ႕ လူနာတစ္ေယာက္အတြက္ လိင္မႈကိစၥဟာ အေရးၾကီးထည္႕စဥ္းစားေပးရမယ့္ကိစၥအၿဖစ္ ၿမင္ေပးပါ။ လင္ေယာက်ာ္းကလည္း ကုိယ့္အမ်ိဳးသမီးမွာ လိင္ဆႏၵရွိတယ္ ဆုိတာလည္း နားလည္ေပးပါ။ အဖုိးၾကီးတစ္ေယာက္ဟာလည္း ေသြးသားနဲ႕တည္ေဆာက္ထားတယ္ဆုိတာကို သေဘာေပါက္ေပးပါ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရမင္းမ်ားကလည္း ၿပည္သူေတြမွာ လိင္ဆႏၵရွိတယ္ဆုိတာေလး သေဘာေပါက္ၿပီး ၿပင္ဆင္သင့္တာ ၿပင္ဆင္၊ ၿပဌာန္းသင့္တာ ၿပဌာန္းေပးၾကပါလို႔ ေၿပာခ်င္ပါတယ္။
ေဒါက္တာ ၿဖိဳးသီဟ
၂၀.၆.၂၀၁၇
